NasNico – It's in Dutch and about SOUND & VISION

Amerika is gek op Joost Klein

Gepubliceerd op 12 april 2026

Het was live via YouTube te volgen en dus zat ik in de nacht van vrijdag op zaterdag klaar voor het optreden van het Nederlandse hardcorefenomeen Joost Klein op de 25ste editie van het legendarische festival Coachella.

De Volkskrant schrijft: “Was het een hallucinatie in de woestijn bij het festival Coachella? Of is het echt gebeurd en zong een volle podiumtent mee met de hardcoreklassiekers van Joost Klein, op het belangrijkste popfestival van de Verenigde Staten? En echt: in het Néderlands?

Hartjes van Brazilië tot Australië
Op de livestream van Coachella was te zien hoe fans vanuit de hele wereld Joost volgden. Via het chatscherm op YouTube werden duizenden hartjes gedeeld, vanuit Nederland, Australië, Brazilië en Mexico.
Joost (28), opgegroeid in het Friese dorp Britsum, is een internationaal fenomeen geworden, vooral na zijn deelname aan het Songfestival van 2024, dat uitliep op een drama. Maar die rel én de muziek van Joost gingen daarna wel de wereld over. Hij bouwde een internationale fanbase op. Zijn nummer Friesenjung is met bijna 240 miljoen streams alleen al op Spotify uitgegroeid tot een serieuze wereldhit.

Zijn optreden op het Californische festival moest voor hem een hoogtepunt in zijn carrière worden. Vooruitlopend op zijn concert had hij de single Coachella uitgebracht, waarmee hij en zijn internationale fans voorpret konden beleven. En zaterdagochtend vroeg, Nederlandse tijd, kon ook die track worden meegerapt: ‘Mijn vader heette Hans en mijn moeder die heet Ella/Hun zoon die heet Joost en die staat nu op Coachella.’ complete artikel

Zonder plan naar Oekraïne

Gepubliceerd op 10 april 2026

De Amerikaanse YouTuber Jeremy, die zichzelf daar JeremyXplores noemt trekt aandacht met video’s van avontuurlijke en soms ronduit gevaarlijke expedities. De meeste kijkers trekt hij met verslagen van tochten naar verlaten gebouwen of afgelegen locaties.

Voor de video “I went to Ukraine… With NO plan”, reisde Jeremy vorig jaar naar het land dat nog volop in oorlog is. Zijn verslag is inmiddels meer dan een miljoen keer bekeken. Is het journalistiek of louter door clickbaits & likes gedreven sensatiezucht?

In zijn uitleg bij de video schrijft Jeremy:

Met de hulp van Nataliia, een lokale gids die ik op het laatste moment via Instagram vond, zag ik de cultuur, geschiedenis en veerkracht van een stad die weigert gebroken te worden.

Deze reis brengt me dichter bij het front. Dichter bij het oorlogsgebied. Dichter bij de verhalen die zelden verteld worden.

Deze video gaat niet alleen over de Oekraïne-oorlog… het gaat over leven, overleven en de verhalen van degenen die de geschiedenis in realtime meemaken.

Den Haag verder omhoog

Gepubliceerd op 6 april 2026

Als liefhebber van hoogbouw zit ik met direct zicht op de nu nog bescheiden Haagse skyline op de eerste rij. En volg ik met interesse berichten over de enorme behoefte aan extra woningen in een stad waar nauwelijks ruimte is. Voor oplossingen móet je dus wel de lucht in, zoals ook blijkt uit de nieuwste plannen.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door RED Company (@red_netherlands)

Den Haag krijgt mogelijk twee van de hoogste woontorens van Nederland. Projectontwikkelaar Nanne de Ru heeft plannen gepresenteerd voor wolkenkrabbers van 230 meter. Dat is vijftien meter hoger dan de huidige recordhouder, de Rotterdamse Zalmhaventoren.

Op naar 230 meter!
De hoogte van de torens staat nog niet vast. In eerdere afspraken met de gemeente is sprake van 180 meter. Maar 230 meter heeft de voorkeur van De Ru, de projectontwikkelaar en architect van het project. ‘Een fundering voor een toren van 180 meter kan ook een toren van 230 meter dragen’, aldus De Ru. Bij meer hoogtemeters kunnen er op hetzelfde oppervlak meer woningen worden gebouwd. Dat maakt de bouw rendabeler. Het laatste woord is aan de nieuwe Haagse gemeenteraad, waar de partij van Richard de Mos (Hart voor Den Haag) na een verpletterende verkiezingsoverwinning nu de lakens uitdeelt.

*De bescheiden skyline, regenachtige dag in Den Haag.*

Hallo Aarde

Gepubliceerd op 5 april 2026

NASA heeft een nieuwe foto gedeeld van de aarde in z’n geheel, gemaakt vanuit deep space. En dat soort plaatjes blijven zeldzaam, want zelfs NASA komt niet dagelijks in de positie om zoiets even te kieken.

De foto is geschoten vanuit het ruimtevaartuig Orion tijdens een missie richting de maan. Geen rondje om de aarde dus, maar serieus de ruimte in, langs de achterkant van de maan en daarna weer terug. En dat levert precies dit iconische perspectief op.

Blue Marble
Want de laatste keer dat we zo’n “hele aarde in één shot” zagen vanuit een vergelijkbare afstand, was tijdens de Apollo 17 missie in 1972. Die missie gaf ons de beroemde Blue Marble. Sindsdien zijn er genoeg beelden gemaakt, maar vaak via satellieten of opgebouwd uit meerdere foto’s.

Deze en een andere foto van de aarde zijn de eerste gedownlinkte beelden van de Artemis II-astronauten. Bekijk meer foto’s van Orion zodra ze gedeeld worden.

Rosalía blaast iedereen weg

Gepubliceerd op 2 april 2026

Het was één van de hoogtepunten van de BRIT Awards 2026: ROSALÍA stapte op het podium in Manchester. Haar performance van “Berghain” werd binnen een dag ruim 2 miljoen keer bekeken op YouTube — en fans noemen het niet voor niets een “Absolute masterclass — one hundred years of music in three minutes.”

In haar dankwoord benadrukte Rosalía het belang van culturele diversiteit en muziek in verschillende talen, iets wat steeds meer omarmd wordt in de internationale popscene.
Het was de duizelingwekkende climax van de BRIT Awards 2026. Met een bijzondere rol ook voor de IJslandse legende Björk, voor de gelegenheid gekleed in een spectaculair ontwerp van de Indiase couturier Amit Aggarwal. Daarover:

Een sculpturaal, kobaltblauw ontwerp dat gebruikmaakt van Aggarwal’s kenmerkende technieken met polymeren en micro-plissee. Het resultaat was een futuristische, bijna buitenaardse uitstraling die perfect paste bij de avant-garde sfeer van het optreden.
De look werd samengesteld door Björk’s vaste styliste, Edda Gudmundsdottir.

Ter contrast droeg Rosalía tijdens dit optreden een op maat gemaakte witte jurk van Vivienne Westwood.

Gen-Z ontdekt Labi Siffre

Gepubliceerd op 28 maart 2026

Soms lijkt een liedje ineens weer overal tegelijk op te duiken. Dat overkomt momenteel Cannock Chase van Labi Siffre. Labi Wíe? Het toeval wil dat de regisseurs van zowel Sentimental Value als Dead Man’s Wire deze obscure albumtrack uit 1972 onafhankelijk van elkaar prominent in hun film opnamen.

Maar er speelt nog iets anders. Ook op platforms zoals TikTok duikt het nummer ook ineens op. Daar wordt Cannock Chase gebruikt onder korte video’s die massaal wordt gedeeld. Het algoritme doet de rest: één viral clip leidt tot duizenden variaties, en voor je het weet zit het liedje weer in miljoenen oren. Meer dan Labi Siffre ooit in zijn actieve carrière wist te bereiken.

Van luid naar de totale stilte

Gepubliceerd op 20 maart 2026

Dit is het verhaal van Mark Hollis. Met een donderend geluid beklom hij met zijn band Talk Talk vanaf het eerste moment de hitlijsten. Eerst in de UK en vrij snel daarna ook in Nederland en de rest van de wereld. We kennen ze allemaal nog: It’s My Life, Such A Shame en Life’s What You Make It.

OVT: TALK TALK – MEESTERS VAN DE STILTE

Nog altijd blij met deze 12″ van hun debuutsingle.
Haalde in 1982 een 52ste plek in de UK.

De groep rond Hollis werd na het succesvolle album Colour of Spring beloond met een groot studiobudget om dat commerciële succes te evenaren of zelfs te overtreffen.

Veertien maanden na de start van de opnames zag Spirit of Eden het levenslicht. Een album dat marketingmensen tot zelfmoord zou drijven, aldus recensent Mark Cooper in Q.
De synthpopsound van de eerste platen was compleet verdwenen. Pop kan het haast niet meer genoemd worden, het was eerder een mix van jazz, klassiek, ambient en hooguit een scheutje modern rock.

Zwanenzang
Drie jaar na Spirit of Eden verscheen de zwanenzang van de band: Laughing Stock. Een zo mogelijk nog abstracter album dan zijn voorganger. Talk Talk combineerde de meest uiteenlopende invloeden, variërend van Erik Satie, Miles Davis, Nick Drake tot Neu!
Zanger Guy Garvey van Elbow zei bewonderend in een interview met The Guardian treffend: “The amazing thing about Talk Talk is that their early stuff was awful. I hope they’re remembered for Laughing Stock. Their song ‘New Grass’ will be played at my funeral; it’s the most beautiful song I’ve ever heard.” (bronbericht)

Hoewel de groep nooit officieel uit elkaar ging, verscheen in 1998 een solo-album van Mark Hollis, waarin hij de lijn van Laughing Stock nog verder doortrok, richting nóg meer stilte.

“I love sound.
And I love silence.
And in a way, I like silence more.”

Mark Hollis (1998)

Daarna trok Hollis zich terug uit het publieke leven. Hij zei daarover in The Guardian:

“Ik kies voor mijn familie.
Misschien zijn anderen daartoe in staat, maar ik kan niet op tournee gaan en tegelijkertijd een goede vader zijn”

Hij trad in 2004 nog één keer in de openbaarheid (zie foto hierboven) om een prijs op te halen voor It’s My Life. Zijn laatste snipper muziek leverde Hollis in 2012 af met ARB Section 1, die is gebruikt in de televisieserie Boss.

Mark Hollis overleed in februari 2019 na een kort ziekbed op 64-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Voor zover ik kan nagaan, is dit hieronder één van de laatste foto’s waarop ook ene Derek Pike poseert met de Talk Talk-zanger.

Hij schrijft: “Ik ontmoette Mark tijdens een Ducati-motortocht en had geen idee dat hij van Talk Talk was tot onze laatste avond van het diner. Zo onopvallend en erg grappig met een droge humor die de meesten niet zouden waarderen (ik zeker wel!). We praatten onafgebroken over motorfietsen en zijn geliefde Ducati.”

Een vrijgegeven meesterwerk

Gepubliceerd op 19 maart 2026

Daags na de jaarlijkse uitreiking van de Oscars, kwam de Haagse redactie van het AD met een leuk weetje. De allereerste Nederlandse Oscarwinnaar kwam gewoon uit Den Haag. Lang voordat regisseur Paul Verhoeven Hollywood veroverde, schreef een andere Hagenaar al geschiedenis bij de Oscars: Herman Rosse. Herman wie?

Rosse werd in 1887 geboren in Den Haag. Nog voordat hij 25 was, had hij gestudeerd in Londen en de Verenigde Staten en maakte hij deel uit van een kunstenaarscommune. Hij begon zijn carrière niet in de filmwereld, maar als architect, ontwerper en kunstenaar. Op zijn 24ste kreeg hij zelfs een bijzondere opdracht: het ontwerpen van delen van het interieur van het beroemde Vredespaleis.

*Gang rondom de binnenplaats van het Vredespaleis,*
*ontworpen door Herman Rosse*

Later verhuisde Herman naar de Verenigde Staten, waar hij in de filmwereld terechtkwam. En met succes. In 1930, tijdens de derde editie van de Academy Awards, won hij als eerste Nederlander ooit een Oscar. De prijs kreeg hij voor Best Art Direction voor zijn werk aan de film King of Jazz. Voor deze kleurrijke musical ontwierp Herman de decors en kostuums.

King of Jazz was een van de eerste grote spektakelfilms die volledig in (tweekleuren) Technicolor werd opgenomen. Het bevat ook het beroemde optreden van Paul Whiteman en zijn orkest met de “Rhapsody in Blue” van George Gershwin.

En er is nog meer nieuws over die film. Omdat de auteursrechtelijke termijn voor deze film sinds 1 januari van dit jaar is verstreken. Je kunt ‘m gewoon legaal downloaden, streamen, vertonen en zelfs gebruiken voor eigen projecten (zoals remixen of documentaires) zonder dat er nog toestemming voor nodig is. Het legaal downloaden van de film kan bijvoorbeeld hier.
En hierboven. Niet eerder kon ik via mijn eigen site een complete speelfilm van 1 uur en 40 minuten aan bieden. Bijna honderd jaar terug in de tijd!

Zie ook: Public Domain Day marks the end of copyright protection for famous films, books and music