De Ierse Jessie Buckley speelt zich al jaren in de kijker bij filmliefhebbers wereldwijd. Voorlopig hoogtepunt in haar loopbaan als gelauwerd actrice was op 15 maart toen zij een Oscar in ontvangst mocht nemen voor haar hoofdrol in de film Hamnet. Het dringt haar andere enorme talent dat ze als zangeres onmiskenbaar heeft verder naar de achtergrond. Hoe onterecht dat is bleek tijdens een eerbetoon aan Sinead O’Connor, waar Buckley zich waagde aan het onmogelijk te evenaren origineel van O’Connors doorbraaksong Troy.
Entertainment.ie noemde Buckleys optreden ronduit “phenomenal” en schreef dat haar versie laat horen wat een uitzonderlijke zangeres ze is. Donegal Daily beschreef de uitvoering als misschien wel het beste moment van de avond en sprak van een bijzonder aangrijpend eerbetoon.
Buckley had zelf vooraf benadrukt hoeveel O’Connor voor haar betekende: haar moed, haar compromisloze houding en haar vermogen om uit te spreken wat anderen niet durfden te zeggen.
Misschien is dat uiteindelijk precies waarom deze uitvoering zo raakt. Jessie Buckley zingt Troy niet om Sinéad O’Connor te evenaren, maar om haar te eren. Een prachtige, intense en bovenal oprechte ode aan een onvervangbare Ierse stem.
Net nog even gekeken. Het best bekeken televisieprogramma was gisteravond met iets meer dan 1,5 kijkers ‘Van Onschatbare Waarde'(NPO1). Ver voor de komst van commerciële zenders en streamingkanalen was er minder keus en trok de wekelijkse talkshow van Willem Duys (‘Voor De Vuist Weg’) doodleuk zo’n 8,5 miljoen (!) kijkers. Das war einmal…
17 januari 1969. Twee kijkcijferkanonnen bijeen. Willem Duys in de oerversie van de Nederlandse talkshow (‘Voor De Vuist Weg’), hier samen aan tafel met zijn goudvis en Mies Bouwman. Foto Eric Koch/Anefo
Uit nieuw kijkersonderzoek blijkt dat inmiddels 30,5 procent van alle Amerikaanse huishoudens uitsluitend nog via steamingdiensten TV kijkt. Deze huishoudens hebben geen toegang meer tot de traditionele ‘lineaire televisie’, zoals wij die nog kennen van bijvoorbeeld het NOS Journaal van acht uur. De cijfers bevestigen daarmee de langlopende ontwikkeling waarbij traditionele televisie en betaaltelevisie almaar meer terrein verliezen. Ook in Nederland zie je die ontwikkeling, met name onder jongeren.
Vier dagen na de bijna eclips boven Nederland was ik toevallig weer op het strand om vlak voor zonsondergang opnieuw getuige te zijn van een anderssoortige verduistering. De meeste badgasten hadden het strand inmiddels al verlaten en misten zo deze onverwachte bonus-aanbieding.
Vastgelegd samen met deze ruiters te paard bij de vloedlijn, was dit de perfecte afsluiter van de zoveelste zomerdag aan het Noordzeestrand.
Met AI gemaakte muziek moet in de toekomst ten minste gedeeltelijk worden uitgesloten van de officiële hitlijsten. Dat stellen elf muziekmaatschappijen in een gezamenlijke verklaring. Woensdag presenteerden zij zes criteria waaraan een met generatieve AI gemaakte opname moet voldoen om in aanmerking te kunnen komen voor een plek in de officiële hitlijsten.
Daarnaast eisen de muziekfirma’s dat het gebruik van AI duidelijk herkenbaar is voor luisteraars. In de praktijk betekent dit dat niet elk gebruik van AI in muziek automatisch wordt uitgesloten. Een nummer dat hoofdzakelijk door mensen is gemaakt en waarbij AI op legale wijze als hulpmiddel is gebruikt, blijft volgens The Hollywood Reporter wel toegestaan.
Vooralsnog spelen AI-nummers nog geen grote rol in de hitlijsten, al zijn er al enkele voorbeelden. Zo werd het nummer ‘I Run’ van Haven na een klacht over het gebruik van niet-gelicentieerde AI uit de hitlijsten in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten verwijderd.
De grootste hit waar later van is vastgesteld dat de muziek en de zang volledig door AI zijn gegenereerd, is het countrynummer “Walk My Walk” van de niet bestaande artiest Breaking Rust. Eind 2025 schreef dit nummer geschiedenis door als allereerste volledig door AI gegenereerde track de nummer 1-positie te behalen in een van de officiële Amerikaanse Billboard-hitlijsten (de Billboard Country Digital Song Sales chart).
Zowel de stem, de instrumenten als de artiest zelf (een fictieve cowboy) werden met AI-software gemaakt. Het nummer werd miljoenen keren gestreamd op platforms als Spotify en YouTube Music.
In de Franse krant Libération stond onlangs een dramatische visualisatie van de NASA waarop is te zien dat – afgezien van Antarctica – op élk continent natuurbranden woeden. Niet alleen in Frankrijk, maar ook in Canada, de Verenigde Staten, Kroatië, Duitsland en zelfs de regenwouden van Indonesië, toont het Amerikaanse ruimtevaartagentschap een wereld die in vlammen staat.
Bron: NASA FIRMS (LANCE), kaartweergave van 27 augustus 2026
In Italië is al meer dan 82.000 hectare in vlammen opgegaan, een oppervlak dat meer dan de helft van de provincie Utrecht beslaat. In Spanje 284.000 hectare verwoest. In België vernietigt de grootste brand uit de geschiedenis het natuurgebied de Hoge Venen, normaal gesproken een van de vochtigste delen van het land. Het krijgt nauwelijks media-aandacht, maar op het Afrikaanse continent is de situatie vele malen erger. Zoals eerder vastgesteld, bij welke rampspoed in welke omvang dan ook. Als het Afrika betreft: … geen nieuws.
Madagascar Maar je kunt bij het bekijken van de bewerking van die NASA satellietfoto’s niet om het Madagascar heen. Alsof eind augustus dat complete eiland voor de kust van zuidoost Afrika compleet in de fik stond. Veel scheelt het niet. Hoewel de klimaatverandering een belangrijke rol speelt, zijn de allesveschroeiende branden op Madagascar in de meeste gevallen geen spontane natuurbranden, maar worden ze meestal opzettelijk aangestoken voor landbouw en veeteelt. Het gaat om een beproefde landbouwmethode (‘slash-and-burn’): Boeren steken bossen in brand (tavy genoemd) om land vrij te maken voor akkers en jonge scheuten als veevoer te creëren. Het kappen en verbranden van bomen voor houtskool is een belangrijke inkomstenbron in armere gebieden. De meeste branden vinden plaats in het inmiddels gortdroge seizoen tussen augustus en november. Zie verder: Madagascar, a burning paradise en The Isle of Fire: making sense of fire in Madagascar’s grasslands
Toelichting bij foto hierboven: Op 14 november nam de Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer (MODIS) deze foto. Gezien de tijd van het jaar, de locatie en de wijdverspreide aard van de branden, zijn het hoogstwaarschijnlijk landbouwbranden die opzettelijk door mensen zijn aangestoken om het weideland te verbeteren of de teelt te ondersteunen. De ruggengraat van de landbouw in Madagaskar is veeteelt, dus weidebeheer is een van de belangrijkste toepassingen van vuur. Het verbranden van graslanden voorkomt de binnendringing van houtige planten die onaangenaam zijn voor vee en zorgt voor een overvloed aan verse grassen om het vee te voeden. Volgens een schatting wordt jaarlijks ongeveer een kwart tot de helft van de graslanden van het eiland verbrand.
Zelf heb ik niet zoveel met zonsverduisteringen, maar over die van 12 augustus was vooraf zoveel opwinding, dat ik toch aan het begin van de avond maar op de fiets ben gesprongen. Richting het duinengebied ten noorden van Scheveningen, waar de paden richting het strand uitpuilden.
Op het hoogtepunt dekte de maan 88.6% van de zon af. Zonder camera met filters en zonder eclipsbril ervoer ik het kosmische verschijnsel als niet veel meer dan een wat vroeg invallende schemering.
Deze foto maakte ik om 20.50 uur, toen nog altijd 40% van de zon door de maan werd afgedekt. Voldoende om tegen het overblijvende zonlicht in te fotograferen. Wat je normaal gesproken niet moet doen, maar hier levert het wel een mooi sfeerplaatje op.
Hélène Havard is een kunst- en reisfotografe die is opgegroeid in Frankrijk en daarna ook in Engeland en Canada woonde. Tegenwoordig runt ze in Frans-Polynesië een trouwfotografie-bedrijf. Havards kenmerkende stijl gebruikt zachte, gedempte pastelkleurcorrecties om haar beelden een vintage, dromerige, bijna nostalgische kwaliteit te geven.
Ze beschrijft haar pasteltinten als het oproepen van rust en romantiek, waarbij ze de kijkers bewust meeneemt naar een zachtere, meer serene versie van de wereld. Op de site DesignYouTrust – ik verwijs er al jaren met enige regelmaat naar – een fraai overzicht van haar werk.
Ierland moet in rap tempo afscheid nemen van enkele van de belangrijkste muzikale volkshelden die het eiland ooit voortbracht. Drie jaar geleden overleed Sinéad O’Connor veel te jong (56) na een getroubleerd leven. Nog in hetzelfde jaar namen de Ieren zoals alleen de Ieren dat kunnen uitbundig afscheid van Shane MacGowan, de zanger van The Pogues. Hij schreef ‘The Fairytale of New York’, dat inmiddels is uitgegroeid tot dé nationale kersthit van het land.
Beelden van de uitvaart gingen de hele wereld over. Het was de weduwe van de overleden zanger die dansend tussen de kerkbanken stond, tijdens het waardige eerbetoon, uitgevoerd door Glen Hansard, Lisa O’Neill & the Dubliners.
Ach ja, Glen Hansard. Nóg zo’n Ierse volksheld. In dezelfde week dat Sinéad O’Connor overleed kwam hij afgelopen woensdag – net als zij op 56-jarige leeftijd – onverwacht om het leven. In zijn geval bij een motorongeluk.
Die berichtgeving in de afgelopen dagen heeft de Ieren echt lamgeslagen. Afgelopen dinsdagavond speelde Glen Hansard nog voor enkele tientallen mensen in The Wren’s Nest, een pub aan de westkant van Dublin. De Ierse zanger en muzikant mocht dan getourd hebben met Bob Dylan, opgetreden met Bono, Eddie Vedder en Bruce Springsteen en een Oscar hebben gewonnen – op dit soort plekken speelde hij net zo graag.
In een filmpje dat twee dagen later naar buiten kwam zit hij op een stoel tussen de anderen, zijn akoestische gitaar tegen zijn borst. Op de klok aan de muur is het kwart over elf. Hij bleef tot de pub rond middernacht dichtging. Een paar uur later kreeg de politie melding van een eenzijdig motorongeluk op een weg niet ver van The Wren’s Nest. Hulp mocht niet meer baten.
Ook ik ben een beetje van de leg en draai dit weekend alleen maar die geweldige muziek van zijn band The Frames, zijn prachtige duetten met Markéta Irglová en natuurlijk veel van zijn solowerk. Dat doen de Ieren ook, getuige de actuele Ierse streaminglijst waar Hansard momenteel de nummers 1,2 en 3 inneemt. (zie hierboven)
Eigenlijk verdient het levensverhaal van Glen Hansard, de voormalige straatmuzikant die in Dublin een jonge Tjechische bloemverkoopster ontmoet, een boek. De film is er al. Daarin hebben zij beiden nota bene de hoofdrol! Het leverde Hansard & Irglová zelfs een Oscar op.
Op de vleugels van dat succes toerden beiden – ze waren inmiddels ook in romantische zin een duo – ineens de wereld over. Ik wil niet teveel verklappen, maar ook dat avontuur werd met camera’s gevolgd. Nu niet voor een film, maar een documentaire.
De Ierse pers maakte afgelopen vrijdag ook melding van de reactie van Markéta Irglová op het abrupte einde aan het leven van Glen Hansard. Zijn uitvaart wordt komende dinsdag live uitgezonden door RTÉ, de nationale televisie van Ierland.
UPDATE: Sterren uit de muziekwereld kwamen samen voor een meeslepende uitvoering van Bob Dylans ‘Forever Young’ aan het einde van de uitvaartdienst van Glen Hansard. Onder de artiesten die zongen waren Liam Ó Maonlaí, Colm Mac Con Iomaire, Bono en Imelda May. Zelfs de voormalige geliefden Damien Rice en Lisa Hannigan werden voor het eerst in jaren weer samen gespot en zongen hartstochtelijk mee toen Hansards kist uit de St. Patrick’s Cathedral werd gedragen.
